Dört Yand'asın

Ne bende kalsın resimlerin,
Ne sende kalsın biriktirip verdiklerim,sevgim hariç,
Günlerden yine yas günüm herhalde,
Gülmeyen yüzüm bugün de gülmüyor herşeyim,
Cehennemi bile severim,cehennem sen olursan,
Neler neler söylerim gelip yanıma otursan,

Sonbahar yine;
Yaprakların döküldüğü,
İnsanların sarılmak için bahane aradığı,
Sevgililerin elleri donarken,
Benim sana sarıldığım bir akşam yine,
Öyle masum bakardın,
Yakardın bir sigara,bakardın huzura...
Elveda sigaranı yakıyorum şimdi ben,
Beraber içtiğimiz sigara kadar tadı yok,
Dedim ya elveda sigarası sonuçta...

Dört yand'asın...
Asın beni, hak etmiyorum bu ruhu...

HUZURU BULAMADIM BU ŞEHİRDE !

İstanbulda kaybettim aradığım her bir boku,
Gerçi burda doğdum,burda büyüdüm ayrı tellerin,ayrı oku,
Kimse aldırmadı içtiğim şu boku,
Alkol lan bu moruk,uçurursa dağıtır dumanı.
Dertler yine olmuş rakının yanına meze,
Biz zengin değiliz öyle pavyonlarda mezdeke,
dansöz gibi kıvıran insanlardan öğrendik dansözü,
Kimseye güvenmeyeceksin bu da bizden atasözü.
Zamanında bizde sevdik,bizde vurduk kafayı duvarlara
Bok varmış gibi bulaştık kağıthanedeki pederin zulasına,
Bir kaç parça neşter,bir kaç tane iğne,
Yolda gezdik öyle,çocuktuk bilmiyorduk muayine..

Dişlerinde teller olan insana güldük milletçe,
Ayranla kafayı bulduk biz ülkece...

Bilir misin sensizliği ?

Gidenler aratırmış diğeri gelince demek ki,
ben seni her gece hasretle bekledim,
İnat ettin ve bu gecede gelmedin,
Neden küçücük kollarının arasında olmayı haketmiyorum ki ben?
Neden gözlerinde kaybolmiyim ki neden?
Biliyorum yetti artık diceksin,küfretceksin yine
Bağırıp cağırcaksın eskisi gibi,
Yanındaki sevgilinde sarılcak sana sakinleşiceksin,
Benden bir parça daha kopacak tam o an.
İnim inim inleyecek damarlarım yalnızlıktan,
Kavusamamanın verdiği acıyla birlikte
Sana sarılma isteğim de artacak
Merak etmeye başlayacağım her saniye,
O kadar da düşünüyorum benden başka bir bedende ne buluyorsun?
Demek ki yaşancakmıs bunlar gelcekmiş başıma sensizlik
Cennetin kapısını aralar gibi oldum bugün,
Sana benzetmişim oysaki bir başkasını
Denedim ama çok zor be
Bir başkasını yerine koyamıyorum
Onu da geçtim gözleri senin gibi bakmıyo,
Elimi tutmaya calısıyo çekiyorum hemen,
Tuhaf oluyorum içim titriyo
Hep sen gi dince başladı bunlar
Anneme yakalandım yine geçen gece ağlarken
Sordu defalarca neyin var diye bişey diyemedim
Kelimeler boğazıma defalarca kez düğümlenmiş gibiydi
Yutkunamadım yattım dizine,daha da cok ağlamaya başladım...
Sonra bayılmısım sabah uyandım,
Baktım herşey aynı yine yoksun, yine yoksun..


En güzel mevsimlerin,
Papatyası sen,
Aylar oldu gideli,
Özlemi sensin semtimin,
Çabaladım defalarca,
Unutmayı denedim ama imkansız,
Tabi ya ben bir aptalım
Hala giden birine deli gibi tapanım,
Sarılasım var sana evimizin her köşesinde
Kurduğumuz hayalleri sakla minik kızımıza,
Defalarca ağla sonra yalnızlığa dalarcasına,
O kadar hayal kurduk biz !
Başaramadan veda etme bana prensesim,
Cenneti göremiyorum bugünde sensizim !

Yoksun lan...
Gittiğinden beri her gece ağlıyorum lan ben böyle
Bu kaçıncı şiir lan bu geri dönmen için?
Kaçıncı beste lan bu ?
Ne gerek var bunlara,ne bu inat?
Dön artık lan deli gibi özledim..
Her akşam sinir krizi geçirmek zorunda mıyım lan ben ?
Zorunda mıyım !
Özledim lan artık,
Dön lan nolur dön
Nolur dön bana ...


Uzatmıyorum artık mutlu ol,
Mutluluğunu uzaktan görmek hoşta,
Ben daha dayanamıcam galiba,
Hoşçakal can yarım kendine çok iyi bak...

Bırak ‘’Sende’’ Beni..

Bırak beni, düşlerimde, sevdiğimle…

Baş başa bırak beni…

Sende bırak beni, son bir hatıramız daha olsun,

Sarılmak için bir kere daha bir bahanem olsun sana…

Ben gitmeyi gidenlerden öğrendim sevgilim,

Gelenlere hoş geldin dedim,

Gidenlere hoş’’çakal’’ dedim…

Bırak sende herkes gibi beni, bırak düşlerimi,

Bırak yakamı rahat uyuyayım sevdiğim,

Bırak kalbimi, sök at vicdanımı!

Hep bu yüzden kaybettim,

kötü anlarında yanında oldum herkesin

Şuan yanımda hiç biri yok,ne yazık dimi sevgilim..

Nasıl acır içim

Ciğerler paramparça her yerde,
Ciğersiz onca insan dolanırken etrafta,
İçine kadar göçmüş tüm hayaller...Umutlar...Aşklar...Sevdalar...
Yine ben kaldım,kırık bir sandalye de sabahlayan...

''Benim de gülmeye hakkım var lan !'' demek istiyorum,
Dertler birikti,aşklar birikti... Birini anlatmalı...Diğerini yaşamalı...
Keşke bir o kadar da para biriktirseydim,bir kaç kilo huzur alırdım.
Artık ben gitsem ? Kalksam artık ? Doydum yalanlara...

Ben ölmek istiyorum artık,ne ameliyat çare bu kalbe,
Ne de kıçı kırık bir neşter çaredir ölüme...
Bırak şu zımbırtıları be doktor !
Elleriyle aldı canımı...

Yine De Üzemezsin !

Yılmak hayatımın anlamı(beyaz sayfalarıma hitaben),neler neler göreceğiz biz daha,lan kim bizi yıldırır,bu bir moral yazısı,okudukça beni,anlattıkça üzenleri,yazdıkça isyan edenleri düşün... Ben buraya ben olarak gelmedim,ben başka bir ben oldum açtım avuçlarımı yine,dua ettim,hayırlısı veya hayırsızı,o yaratana kalmış,dümdüz bir yazı olsun istememiştim,gayet mutluyum, terk etmelere alışığız hepimiz,terk edilişler değil,aldatmalar,saklamalar,yalanlar bozar bizi...

imza;KAYBEDEN İNSANLAR...

Alışman Gerek.

Silemezsin unutursun kimi izleri,
Çek prizleri,bitsin şarjın,
Küs herşeye,
Modern değil,klasik ol,
Belki o zaman sevecek ?

Bir sigara daha yak,
Huzura,mutluluğa;
Hani bir türlü senin olmayan şeylere.
Unutmak istediğinde,sarılasın gelir,
Unutmak istediğimde,elini sıkmak istiyorum;
''Hayatımı siktiğin için teşekkürlerimi sunuyorum.''

Bıktıysan,yıldıysan,''Yeter lan artık! '' diyorsan,
Bendensin,yani bizden,yani bir çoğumuzdan,
Bazen canım sıkıldığımda kalem alıyorum elime,
Ara ara sövüyorum bembeyaz sayfalara kahpe bir kadını,

Ben belki modern dertlerin şairiyim,
Belki de kalbim klasik,
Ya da... Her neyse...
Sonuç şu ki,sevilmiyorum,
Aslı şu ki; beklememek gerek,
Alışmak denen bir şey var,
Sevmenin de ötesinde,
Sevgi geçici...
Ya alışkanlık ? Hayır tabi ki de,
Söz konusu bile olamaz,
Sen kahveye aşık olduğunda vazgeçebildin mi ?
Ben yıllardır kahveye aşığım,pardon alışkınım,
Alışkanlıklar geçici değildir,
LÜTFEN ALIŞ BANA.

Mecburi Terk

Ne sen ağlardın yanımda

,Ne de ben derdim olsa bile anlatabilirdim sana,

Biz yan yana mutluyduk,umutluyduk yarınlarımızdan..

Sen öyle bir kıydın ki bana,tarih bile koptu kitaplardan,
Ne Leyla'sı kaldı,ne de Mecnunu kaldı aşkın,
Yine gece,yine sen,of yine başladım,parmaklarım durmuyor sevgilim,
Yazıp yazım seni sevesim var bu gecede,her gece gibi,
Kim ne der bilmiyorum ama ben diyeceğimi dedim cennetim,
Lütfen izin ver kollarının arasında can vereyim.

Nasıl da gittin;
Uzaklara...tuzaklara...benden kaçış yollarına nasıl da gittin,
Fırtınalar koptu,feryatlar koptu,
intiharlar oldu gözümden yanaklarıma düşen,
Göz yaşları akar gider mühim değil...

Ellerini tutarken,yanımda olmayacağını hesaplamayı unutmuşum,
Her insan hata yapar,ama sevince hataları bile hiç sayar,
Keşke hatamı anlayıp vazgeçseydim aşkından.

Normal değilim BEN ?

Evet,her dakika özlüyorum birini ben,
O'nsuz yapamıyor gibiyim,
Git gide canım yanıyor,git gide iltihaplanıyor yaralarım.
Bırakın herşeyi,hiç bir ilaç fayda etmez,aksine canım yanar,
ÖZLEMDENDİR,çektiğim her acı,
Canım yandıkça güçlendim ben,
Babama anlatır oldum,anneme,abime,herkese anlatır oldum;
Yokmuş bir çaresi,sağlık olsun BEN böyle de severim SEN'i...

Ayıp mıdır giden birini sevmek ? Yoksa günah mı ?
Ben seviyorum,neyse ne işte,günahı da benim ayıbı da benim,
Canımı yakan o,gülen o,bir teneke parçasında hayatı bulan o,
Gözleri dolan ben,elleri alkolden kirlenmiş olan da ben,


Neler geçti benim hayatımdan,
Babam mı ağlamadı ? Annem mi sinirlenip kapıyı vurmadı ?
Ben hiç birine bu kadar üzülmedim.

Kaybediyorum,evet doğduğumdan beri hemde,
Oyuncaklarla başladı bu şanssız hikayem,
Sonra aldı başını gitti...
Cebimde bozukluklar vardı,yine kaybettim.
Zamanla aşkı öğrendim,birini sevdim,
Gezerdik,gülerdik,eğlenirdik,yorulunca omzuna yatardım,
Yine her zaman ki gibi O'nuda kaybettim...

Şimdi en güzel ahbabım beyaz sayfalar,
Ama terkeder,ne üzer,
Ama yazdığım satırlarla çok göz yaşlarına boğulacak bu sayfalar...