Ne sen ağlardın yanımda
,Ne de ben derdim olsa bile anlatabilirdim sana,
Biz yan yana mutluyduk,umutluyduk yarınlarımızdan..Sen öyle bir kıydın ki bana,tarih bile koptu kitaplardan,
Ne Leyla'sı kaldı,ne de Mecnunu kaldı aşkın,
Yine gece,yine sen,of yine başladım,parmaklarım durmuyor sevgilim,
Yazıp yazım seni sevesim var bu gecede,her gece gibi,
Kim ne der bilmiyorum ama ben diyeceğimi dedim cennetim,
Lütfen izin ver kollarının arasında can vereyim.
Nasıl da gittin;
Uzaklara...tuzaklara...benden kaçış yollarına nasıl da gittin,
Fırtınalar koptu,feryatlar koptu,
intiharlar oldu gözümden yanaklarıma düşen,
Göz yaşları akar gider mühim değil...
Ellerini tutarken,yanımda olmayacağını hesaplamayı unutmuşum,
Her insan hata yapar,ama sevince hataları bile hiç sayar,
Keşke hatamı anlayıp vazgeçseydim aşkından.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder