Alışman Gerek.

Silemezsin unutursun kimi izleri,
Çek prizleri,bitsin şarjın,
Küs herşeye,
Modern değil,klasik ol,
Belki o zaman sevecek ?

Bir sigara daha yak,
Huzura,mutluluğa;
Hani bir türlü senin olmayan şeylere.
Unutmak istediğinde,sarılasın gelir,
Unutmak istediğimde,elini sıkmak istiyorum;
''Hayatımı siktiğin için teşekkürlerimi sunuyorum.''

Bıktıysan,yıldıysan,''Yeter lan artık! '' diyorsan,
Bendensin,yani bizden,yani bir çoğumuzdan,
Bazen canım sıkıldığımda kalem alıyorum elime,
Ara ara sövüyorum bembeyaz sayfalara kahpe bir kadını,

Ben belki modern dertlerin şairiyim,
Belki de kalbim klasik,
Ya da... Her neyse...
Sonuç şu ki,sevilmiyorum,
Aslı şu ki; beklememek gerek,
Alışmak denen bir şey var,
Sevmenin de ötesinde,
Sevgi geçici...
Ya alışkanlık ? Hayır tabi ki de,
Söz konusu bile olamaz,
Sen kahveye aşık olduğunda vazgeçebildin mi ?
Ben yıllardır kahveye aşığım,pardon alışkınım,
Alışkanlıklar geçici değildir,
LÜTFEN ALIŞ BANA.

Mecburi Terk

Ne sen ağlardın yanımda

,Ne de ben derdim olsa bile anlatabilirdim sana,

Biz yan yana mutluyduk,umutluyduk yarınlarımızdan..

Sen öyle bir kıydın ki bana,tarih bile koptu kitaplardan,
Ne Leyla'sı kaldı,ne de Mecnunu kaldı aşkın,
Yine gece,yine sen,of yine başladım,parmaklarım durmuyor sevgilim,
Yazıp yazım seni sevesim var bu gecede,her gece gibi,
Kim ne der bilmiyorum ama ben diyeceğimi dedim cennetim,
Lütfen izin ver kollarının arasında can vereyim.

Nasıl da gittin;
Uzaklara...tuzaklara...benden kaçış yollarına nasıl da gittin,
Fırtınalar koptu,feryatlar koptu,
intiharlar oldu gözümden yanaklarıma düşen,
Göz yaşları akar gider mühim değil...

Ellerini tutarken,yanımda olmayacağını hesaplamayı unutmuşum,
Her insan hata yapar,ama sevince hataları bile hiç sayar,
Keşke hatamı anlayıp vazgeçseydim aşkından.

Normal değilim BEN ?

Evet,her dakika özlüyorum birini ben,
O'nsuz yapamıyor gibiyim,
Git gide canım yanıyor,git gide iltihaplanıyor yaralarım.
Bırakın herşeyi,hiç bir ilaç fayda etmez,aksine canım yanar,
ÖZLEMDENDİR,çektiğim her acı,
Canım yandıkça güçlendim ben,
Babama anlatır oldum,anneme,abime,herkese anlatır oldum;
Yokmuş bir çaresi,sağlık olsun BEN böyle de severim SEN'i...

Ayıp mıdır giden birini sevmek ? Yoksa günah mı ?
Ben seviyorum,neyse ne işte,günahı da benim ayıbı da benim,
Canımı yakan o,gülen o,bir teneke parçasında hayatı bulan o,
Gözleri dolan ben,elleri alkolden kirlenmiş olan da ben,


Neler geçti benim hayatımdan,
Babam mı ağlamadı ? Annem mi sinirlenip kapıyı vurmadı ?
Ben hiç birine bu kadar üzülmedim.

Kaybediyorum,evet doğduğumdan beri hemde,
Oyuncaklarla başladı bu şanssız hikayem,
Sonra aldı başını gitti...
Cebimde bozukluklar vardı,yine kaybettim.
Zamanla aşkı öğrendim,birini sevdim,
Gezerdik,gülerdik,eğlenirdik,yorulunca omzuna yatardım,
Yine her zaman ki gibi O'nuda kaybettim...

Şimdi en güzel ahbabım beyaz sayfalar,
Ama terkeder,ne üzer,
Ama yazdığım satırlarla çok göz yaşlarına boğulacak bu sayfalar...