Evet,her dakika özlüyorum birini ben,
O'nsuz yapamıyor gibiyim,
Git gide canım yanıyor,git gide iltihaplanıyor yaralarım.
Bırakın herşeyi,hiç bir ilaç fayda etmez,aksine canım yanar,
ÖZLEMDENDİR,çektiğim her acı,
Canım yandıkça güçlendim ben,
Babama anlatır oldum,anneme,abime,herkese anlatır oldum;Yokmuş bir çaresi,sağlık olsun BEN böyle de severim SEN'i...
Ayıp mıdır giden birini sevmek ? Yoksa günah mı ?
Ben seviyorum,neyse ne işte,günahı da benim ayıbı da benim,
Canımı yakan o,gülen o,bir teneke parçasında hayatı bulan o,
Gözleri dolan ben,elleri alkolden kirlenmiş olan da ben,
Neler geçti benim hayatımdan,
Babam mı ağlamadı ? Annem mi sinirlenip kapıyı vurmadı ?
Ben hiç birine bu kadar üzülmedim.
Kaybediyorum,evet doğduğumdan beri hemde,
Oyuncaklarla başladı bu şanssız hikayem,
Sonra aldı başını gitti...
Cebimde bozukluklar vardı,yine kaybettim.
Zamanla aşkı öğrendim,birini sevdim,
Gezerdik,gülerdik,eğlenirdik,yorulunca omzuna yatardım,
Yine her zaman ki gibi O'nuda kaybettim...
Şimdi en güzel ahbabım beyaz sayfalar,
Ama terkeder,ne üzer,
Ama yazdığım satırlarla çok göz yaşlarına boğulacak bu sayfalar...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder