Alışman Gerek.

Silemezsin unutursun kimi izleri,
Çek prizleri,bitsin şarjın,
Küs herşeye,
Modern değil,klasik ol,
Belki o zaman sevecek ?

Bir sigara daha yak,
Huzura,mutluluğa;
Hani bir türlü senin olmayan şeylere.
Unutmak istediğinde,sarılasın gelir,
Unutmak istediğimde,elini sıkmak istiyorum;
''Hayatımı siktiğin için teşekkürlerimi sunuyorum.''

Bıktıysan,yıldıysan,''Yeter lan artık! '' diyorsan,
Bendensin,yani bizden,yani bir çoğumuzdan,
Bazen canım sıkıldığımda kalem alıyorum elime,
Ara ara sövüyorum bembeyaz sayfalara kahpe bir kadını,

Ben belki modern dertlerin şairiyim,
Belki de kalbim klasik,
Ya da... Her neyse...
Sonuç şu ki,sevilmiyorum,
Aslı şu ki; beklememek gerek,
Alışmak denen bir şey var,
Sevmenin de ötesinde,
Sevgi geçici...
Ya alışkanlık ? Hayır tabi ki de,
Söz konusu bile olamaz,
Sen kahveye aşık olduğunda vazgeçebildin mi ?
Ben yıllardır kahveye aşığım,pardon alışkınım,
Alışkanlıklar geçici değildir,
LÜTFEN ALIŞ BANA.